• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Plejada leszczyńskich szybowników

Oto kilka sławnych osób,które zdobyły popularność dzięki szybownictwu i rozsławiły imię Leszna.

Adela Dankowska 

Ur. 1934 pilotka szybowcowa, ustanawia 15 rekordów świata i 43 rekordów krajowych. W 1956 roku przeszła szkolenie spadochronowe. Rozpoczęła prace w Aeroklubie Leszczyńskim jako instruktor szybowcowy i szef wyszkolenia od 1959 do 1993 roku. Złotą Odznakę Szybowcową zdobyła w 1957 roku a Diamentową odznakę szybowcową uzyskała w 1961 roku jako druga polska i trzecia szybowniczka na świecie. Siedmiokrotnie wygrała całoroczne zawody szybowcowe. W latach 1975 i 1977 wygrała międzynarodowe zawody szybowcowe kobiet. W 1974 roku wygrała w szybowcowych mistrzostwach Polski kobiet.  W 1960 roku wyróżniona krajowym Medalem imienia Tańskiego, w 1979 roku otrzymała Medal Lilienthala. Na szybowcach przeleciała przeszło 200 tysięcy km, w powietrzu spędziła 5800 godz. 

Janusz Centka 

Jeden z najlepszych polskich szybowników, członek Aeroklubu Leszczyńskiego. Urodził się 20 kwietnia 1950 roku w Tonowie koło Żnina. Podczas studiów wystartował w szybowcowych Mistrzostwach Polski Juniorów i zdobył złoty medal. W tym czasie zapadła decyzja iż przyszłość Centki to tylko latanie. Po studiach rozpoczął pracę w Lesznie jako instruktor szybowcowy a wkrótce w Aeroklubie Poznańskim ukończył szkolenie samolotowe. 
Zawodowo Centka do dziś jest pilotem PLL LOT, pracuje jako pilot instruktor na samolotach B-767, do 2006 roku wylatał ponad 15 000 godzin na samolotach i 6200 godzin na szybowcach.

Podczas 7 Mistrzostw Europy w 1994 roku uplasował się na 7 pozycji w następnych mistrzostwach zdobył złoty medal. Podczas 9 mistrzostw zdobył brązowy medal przy czym wygrał trzy konkurencje. Podczas 10 mistrzostw zajął 6 miejsce a podczas 12 mistrzostw w 2004 roku zajął 7 pozycję za każdym razem startując w klasie otwartej.

Podobnie odnosił sukcesy podczas Mistrzostw Świata. W 1987 roku podczas 20 mistrzostw zajął 6 pozycję, po czterech latach w 1991 roku wywalczył złoty medal, w 1993 roku podczas 23 mistrzostw ponownie zdobył złoty medal. W następnych mistrzostwach zajął najbardziej niewdzięczne czwarte miejsce.

W 2001 roku podczas 27 Mistrzostw powrócił na podium zdobywając brązowy medal. W następnych mistrzostwach zdobył srebrny medal. Do końca 2004 roku zdobył 7 medali mistrzostw świata i europy w tym trzy złote krążki, do tego czasu zdobył 11 tytułów Szybowcowego Mistrza Polski, czterokrotnie zdobywał medale srebrne oraz trzykrotnie medale brązowe. 18 zdobytych medali stawia go na pierwszym miejscu wśród najbardziej utytułowanych szybowników w kraju.

Za zasługi pilot został uhonorowanyMEDALEM LILIENTHALA za 2004 rok.

 

 

Drukuj artykuł
Małgorzata Grabska, Aktualizacja: 22-06-2012 14:08:31

 

Ciekawostki
Szybowiec to statek powietrzny cięższy od powietrza nie posiadający własnego napędu, czyli silnika.
Start szybowca odbywa się dzięki wyciągarce lub samolotowi (na szybowiskach górskich rozpędzano też szybowce przy pomocy gumowych lin, lub przez wykorzystanie tzw. startu grawitacyjnego; szybowiec jest staczany ze stoku, po nabraniu odpowiedniej prędkości przyrost siły nośnej powoduje możliwość oderwania się szybowca od powierzchni stoku). Po wyholowaniu na żądaną wysokość szybowiec wyczepia linę holującą i rozpoczyna samodzielny lot.
Trochę historii:
Pierwsze szybowce konstruował w Polsce Czesław Tański (1862-1942).
Pionierem szybownictwa był Otto Lilienthal (1848-1896), który projektował różne modele maszyn latających bez napędu, przypominające dzisiejsze lotnie. Na własnych konstrukcjach wykonał ponad 2 tysiące krótkich ślizgów.
Obecnie przyznawany jest medal Lilienthala za wybitne osiągnięcia w szybownictwie. Pierwszym Polakiem, który go otrzymał, był Tadeusz Góra (1918 – 2010) za przelot otwarty 577,8 km.
 
Składanie szybowca
Ciekawostki cd.
Istnieje wersja szybowca z silnikiem – jest to motoszybowiec.
Szybowiec unosi się dzięki sile nośnej powstającej na skrzydle. Prędkość postępowa uzyskiwana jest dzięki lotowi ślizgowemu, kosztem utraty wysokości. Szybowiec może wykorzystywać prądy termiczne lub prądy orograficzne w celu utrzymania lub zwiększenia wysokości i prędkości.
W przeciwieństwie do lotni jest sterowany za pomocą mechanizacji skrzydeł (lotek) oraz sterów poziomych i pionowych. Zmiana położenia wzdłuż osi pionowej (odchylenie) dokonuje się przy pomocy steru kierunku, wzdłuż osi podłużnej (przechylenie) dokonuje się przy pomocy lotek, a wzdłuż osi poprzecznej (pochylenie) dokonuje się przy pomocy steru wysokości.
Średnia waga szybowca wynosi 200kg.
Motoszybowiec
 

Aerodynamika

Zachowanie się ciała w opływającym je powietrzu zależy przede wszystkim od kształtu tego ciała. Kształty zapewniające pewne pożądane właściwości (np. mały opór, dużą siłę nośną) nazywamy kształtami aerodynamicznymi. W przypadku skrzydeł i usterzeń o własnościach aerodynamicznych decyduje przede wszystkim kształt przekroju równoległego do kierunku lotu, zwany profilem. W zależności od przeznaczenia płata i pożądanych charakterystyk stosowane są różne profile lotnicze - wklęsłowypukłe, płaskowypukłe, dwuwypukłe niesymetryczne i symetryczne, laminarne itd.

 

Samolot ultralekki

Kto może zostać pilotem samolotu ultralekkiego?

Osoba dorosła musi posiadać świadectwo kwalifikacji pilota ultralekkiego statku powietrznego wydane przez Urząd Lotnictwa Cywilnego lub posiadać uznanie zagranicznej licencji.

Gdzie i jak zdobyć uprawnienia?

-należy odbyć szkolenie w szkole pilotażu,

-przed ukończeniem szkolenia trzeba przejść badania lotniczo-lekarskie,

-należy zaliczyć kurs teoretyczny: całość szkolenia kończy się egzaminem teoretycznym i praktycznym,

-czas szkolenia minimum 28h,

-po szkoleniu i uzyskaniu świadectwa kwalifikacji można wykonywać loty z pasażerami,

-należy wybrać szkolę posiadającą certyfikat na szkolenie urzędu lotnictwa cywilnego.

Mapa lotnisk szybowcowych na terenie Polski