• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Średnia ocena: 3.712Liczba głosów: 111
Historia Muzeum Regionalnego

HISTORIA MUZEUM REGIONALNEGO
W KROTOSZYNIE

Muzeum Regionalne w Krotoszynie powstało w 1957 roku z pomysłu działaczy miejscowego Oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. W gronie założycieli znajdowali się m.in. Wanda Grabska, Franciszek Junczak, Ludwik Kaczyński, Hieronim Ławniczak, Feliks Skierkowski, Zdzisław Swora i Jan Urbaniak. Miejscem w którym gromadzono krotoszyńskie pamiątki (w latach 1957-1968) był drewniany dom podcieniowy z 2. poł. XVIII w. nazwany przez Hieronima Ławniczaka „Krotoszanką”. Tam 7 marca 1957 otwarto pierwszą siedzibę muzeum.

 

"Krotoszanka"

 

Otwarcie muzeum (fot. archiwum Muzeum Regionalnego w Krotoszynie)

 

W 1969 roku, staraniem Wandy Grabskiej – ówczesnej prezes Zarządu Oddziału PTTK w Krotoszynie, zbiory przeniesiono do barokowego budynku poklasztornego oo. trynitarzy przy Małym Rynku 1, w którym muzeum funkcjonuje do dzisiaj.

 

Budynek poklasztorny
 

W 1966 roku Zarząd Oddziału PTTK w Krotoszynie nadał muzeum dokument (zaktualizowany 1990 roku), na podstawie którego krotoszyńska placówka stała się jedną z kilkudziesięciu w kraju instytucji muzealnych działających pod patronatem PTTK.
W początkowym okresie swego istnienia muzeum funkcjonowało wyłącznie dzięki pracy społecznej krotoszyńskich mieszkańców. Pierwszym społecznym opiekunem zbiorów był krajoznawca związany z tradycjami międzywojennego ruchu regionalnego w Krotoszynie, nauczyciel miejscowego Technikum Ceramicznego – Ludwik Kaczyński.

 

Ludwik Kaczyński

 

Późno, bo dopiero od 1967 roku muzeum dysponowało własnym budżetem i etatem kierownika. Tę funkcję w latach 1967-68 pełnił etnograf Mirosław Rybczyński.

Następnie w 1969 roku ZO PTTK w Krotoszynie powołał na stanowisko kierownika muzeum Hieronima Ławniczaka. Był on nauczycielem miejscowego Liceum Ogólnokształcącego, animatorem powojennego ruchu regionalnego w Krotoszynie. Pod jego kierownictwem w latach 1969-1987 muzeum, przeniesione do nowej siedziby w budynku poklasztornym, stało się znaczącą w mieście instytucją upowszechniająca wiedzę o przeszłości i kulturze regionu. W tym czasie znacząco wzrosła liczba zabytków (z ok. 260 w 1969 do ponad 2750 w 1987 roku). Na piętrze budynku poklasztornego, w ośmiu salach o łącznej powierzchni ok. 270 m² powstała ekspozycja stała. Ilustrowała ona historię miasta i kulturę ludową krotoszyńskiego regionu. Hieronim Ławniczak zainicjował też bogatą działalność kulturalną i edukacyjną - lekcje muzealne tzw. „Czwartki Krotoszyńskie” oraz wydawniczą - „Kronika Krotoszyńska”. W tym okresie powstała także biblioteka muzealna (licząca w 1987 roku ponad 1600 poz.). Gromadziła literaturę specjalistyczną, publikacje, archiwalia i opracowania niepublikowane związane tematycznie z szeroko pojmowaną historią i kulturą ziemi krotoszyńskiej. Hieronim Ławniczak zmarł w 1987 roku, a od 1990 roku muzeum nosi jego imię.

 

Hieronim Ławniczak

 

Od połowy 1987 roku funkcjonowaniem muzeum kieruje Helena Kasperska. W latach 1996-1998 w budynku muzeum przeprowadzono gruntowny remont, przywracając jego wnętrzom pierwotny zabytkowy charakter. Między innymi odsłonięto i poddano konserwacji drewniane belkowane stropy.

W listopadzie 1998 roku, dotychczasowy właściciel muzeum – Zarząd Oddziału PTTK w Krotoszynie – przekazał zbiory Miastu i Gminie Krotoszyn.

Od 1 stycznia 1999 roku muzeum działa jako samorządowa instytucja kultury, na podstawie nowego statutu, nadanego mu przez Radę Miejską Krotoszyna (Uchwała nr 22/99 z dn. 30.12. 1998). 
Muzeum posiada bibliotekę regionalną (ponad 3550 poz. inwentarzowych), prowadzi działalność wystawienniczą, edukacyjną i wydawniczą.

Żrodła informacji: strona internetowa Muzem Regionalnego w Krotoszynie.
Źródła zdjęć znajdujących się poniżej: archiwum Muzem Regionalnego w Krotoszynie, wyszukiwarka internetowa.

 

Zbiory archeologiczne

Ze spotkania dowiedziałyśmy się,że wykopaliska dzielą się na cztery rodzaje:

  • Planowane badania archeologiczne

  • Wykopaliska archeologiczne ratunkowe

  • Wykopaliska przypadkowe

  • Wykopaliska powierzchniowe.

Wykopaliska archeologiczne są destrukcyjną metodą badawczą: w procesie wykopalisk badana część stanowiska archeologicznego przestaje istnieć i jest przekształcana w dokumentację i zbiory znalezisk.

Wiemy już,że epoki dzielą się na:

  • Epoka kamienna, zalicza się do niej Paleolit, Mezoik i Neolit.

  • Epoka Brązu

  • Epoka Żelaza, zalicza się do niej Okres Halsztacki i Okres Lateński, a także kulturę Łużycką.

    Miałyśmy możliwość zobaczenia wielu interesujących eksponatów sprzed kilkuset lat, które są zachowane w znakomitym stanie do dnia dzisiejszego. Poznałyśmy ich historię, przeznaczenie i sposób wytworzenia. Spotkanie było bardzo interesujące i każda z nas wyniosła wiele cennych wiadomości. Poniżej umieszczamy dokładne informację o zbiorach archeologicznym Muzeum Regionalnego w Krotoszynie oraz zdjęcia ze spotkania.

Archeologia
 

Inwentarz archeologiczny liczy 629 pozycji i obejmuje zbiór znalezisk prehistorycznych z
okolic Krotoszyna z okresu od środkowej epoki kamienia (8300-4300 l p.n.e.) aż po czasy
pełnego średniowiecza (XIV-XV wiek). Są to m.in. mikrolityczne narzędzia krzemienne,
kolekcja kamiennych siekierek i toporków, motyka rogowa, narzędzia, broń i ozdoby z brązu
i żelaza (siekierki, sierp, groty oszczepów, noże, fragmenty bransolety, zapinki) oraz liczna
ceramika z osad, grodzisk i cmentarzysk.
Największa część zbiorów archeologicznych pochodzi z badań terenowych
przeprowadzonych na kilku stanowiskach w Krotoszynie i okolicy przez dra Dionizego
Kosińskiego (archeologa i nauczyciela historii w miejscowym Liceum Ogólnokształcącym).
Do najciekawszych znalezisk należą : fragment wiosła z z X wieku i drewniana obudowa
studni z tego samego okresu, odkryte podczas eksploracji zespołu osadniczego PiaskiRochy/k. Zdun (gród, osada, cmentarzysko pochodzące z czasów budowy państwa
polskiego).
Zbiory archeologiczne eksponowane są tylko na wystawach czasowych
.Archeologia
Inwentarz archeologiczny liczy 629 pozycji i obejmuje zbiór znalezisk prehistorycznych z
okolic Krotoszyna z okresu od środkowej epoki kamienia (8300-4300 l p.n.e.) aż po czasy
pełnego średniowiecza (XIV-XV wiek). Są to m.in. mikrolityczne narzędzia krzemienne,
kolekcja kamiennych siekierek i toporków, motyka rogowa, narzędzia, broń i ozdoby z brązu
i żelaza (siekierki, sierp, groty oszczepów, noże, fragmenty bransolety, zapinki) oraz liczna
ceramika z osad, grodzisk i cmentarzysk.
Największa część zbiorów archeologicznych pochodzi z badań terenowych
przeprowadzonych na kilku stanowiskach w Krotoszynie i okolicy przez dra Dionizego
Kosińskiego (archeologa i nauczyciela historii w miejscowym Liceum Ogólnokształcącym).
Do najciekawszych znalezisk należą : fragment wiosła z z X wieku i drewniana obudowa
studni z tego samego okresu, odkryte podczas eksploracji zespołu osadniczego PiaskiRochy/k. Zdun (gród, osada, cmentarzysko pochodzące z czasów budowy państwa
polskiego). Zbiory archeologiczne eksponowane są tylko na wystawach czasowych.  

 

autorzy tekstu: Jagoda Marszałek, Natalia Olejnik

Zbiory historyczne

Początki i najwcześniejsze dzieje Krotoszyna na ekspozycji obrazują: tekst przywileju lokacyjnego z 1415 roku, plastyczna rekosntrukcja planu miasta z pocz.XV wieku, fotokopia odnowienia praw miejskich z 1453 roku oraz plansze z herbami kolejnych dziedziców miasta. Dokumenty i pamiątki po rzemieślnikach należą do najstarszych najcenniejszych zabytków w zbiorach krotoszyńskiego muzeum. Są wśród nich księgi przyw,ileje, pieczęcie, naczynia,godła i lady cechowe z okresu od XVI do XIX wieku. W ekspozycji znajduję się też fotokopia najstarszej panoramy Krotoszyna z 1661 roku, wykonanej przez austriackiego dyplomatę J.Storna oraz XVIII - wieczna mapa powiartu pyzdrckiego,do którego w czasach przedrozbiorowych należał Krotoszyn. Dzieje miasta w czasach Gałeckich i Potockich oprócz dokumentów cechowych,przypominają pokazane na wystawie: żelazne okowy więzienne z końca XVII wieku, elementy zwieńczenia wieży ratuszowej z 1777 roku oraz barokowe rzeźby z krotoszyńskich kościołów. Znajdują się tu też: krzesło z 1730 roku - dar Józefa Potockiego dla oo. trynitarzy. W dalszej części ekspozycji oglądamy interesujący zespół pamiątek krotoszyńskiego Bractwa Kurkowego, którego działalność udokumentowana jest od 2 poł. XVII wieku od 1939 roku. W 1827 roku wybuchł w Krotoszynie pożar. Z tego czasu pochodzą pokazane na wystawie dwa plany miasta, z których jeden przedstawia spalone części Krotoszyna,drugi z ok. 1830 roku ukazuję miasto po jego odbudowie.

Ostatnie dziesięciolecia XIX i początek XX wieku to okres uprzemysłowienia i rozbudowy miasta. Z tego czasu pokazano na ekspozycji między innymi rozporządzenie policyjne z 1870 roku dotyczące porządku i bezpieczeństwa na ulicach miasta (Ordynacja ulic miasta Krotoszyna),porcelanowy wazonik z widokiem krotoszyńskiego rynku oraz posrebrzaną łyżeczkę z wizerunkiem przebudowanego w latach 1898/99 ratusza. Do pamiątek związanych z życiem społeczno-gospodarczym Krotoszyna należą monety fabryczne krotoszyńskiego browaru,butelka z wytwórni wody mineralnej Emila Seidla oraz talerz z kawiarni Paula Scholza,która mieściła się w jedenej z rynkowej kamienic. Materiały ikonograficzne oraz pamiątki historyczne z okresu zaborów ukazują też dzieje walk o wolność od czasów kościuszkowskich do powstania wielkopolskiego. Są wśród nich m.in .patriotyczne(biżuteria, obrazy,telegramy i pocztówki narodowe, tarcze z herbami Polski, Litwy i Rusi),pamiętniki powstanców oraz świadectwo chrztu Mariana Langiewicza - syna krotoszyńskiego lekarza - generała i dyktakora w powstaniu w 1863 roku pamiętnik uczestnika wojen napoleońskich i powstania listopadowego - majora J.F Kierzkowskiego - urodzonego w Smoszewie pod Krotoszynem. Tę cześć ekspozycji historycznej kończą pamiątki z okresu powstania wielkopolskiego, które przyniosło wolność ziemi krotoszyńskiej w pierwszych dniach stycznia 1919 roku. Pokazano tu mundur i kosy powstańcze(symboliczna broń straży ludowej),pruskie szable z tego okresu, fotografie i odznaczenia powstańcze oraz sztandar Towarzystwa Powstańców i Wojaków w Krotoszynie z 1923 roku. W roku sali ustawiono granitowy kamień z granicy polsko-niemieckiej pod Zdunami, ustanowionej po wejściu w życie wersalkiego traktatu pokojowego. Na ekspozycji pokazano szereg dokumentów, fotografii i innych pamiątek, które przybliżają obraz międzywojennego Krotoszyna. Znajdują się tu m.in. fotografie burmistrzów i władz samorządowych Krotoszyna, niektórych zakładów przemysłowych (przemysłowych), szkół, wojska, Straży Pożarnej, przedstawień teatralnych. Życie społeczne, gospodarcze i kulturalne dokumentują też liczne legitymację rozmaitych organizacji i sto,warzyszeń(PPS,TCL,PCK,Klub Kręglarzy, Towarzystwo Kupców), statuty, regulaminy, dyplomy, druki firmowe,odznaki i medale, a także egzemplarze krotoszyńskich gazet.    '

                                                      Krotoszyn w latach II wojny światowej

Zgromadzenie na wystawie materiały ukazją udział krotoszynian w II wojnie światowej,życie mieszkańców pod niemiecką okupacją oraz działalność krotoszyńskiego podziemia. Ekspozycje poświęconą II wojnie światowej otwierają pamiątki żołnierza września 1939 roku w większości 56.Pułku Piechoty Wlkp., który bronił granicy polsko-niemieckiej w rejonie Zdun i Sulmierzyc, walczył nad Prosną, brał udział w bitwie nad Bzurą i w obronie Warszawy.  Wyeksponowano tu wyposażenie wojskowe żołnierzy (broń, menażki, saperki, elementy umondorowania), dokumenty, fotografie, oraz pamiątki z obozów jenieckich niemieckich i radzieckich (Krotoszyńska Lista Katyńska). W gablotach pokazano fotografie przywódów krotoszyńskiego podziemia (ZWZ/AK,BCH, Szarych Szeregów, "Odrodzenia") oraz nieliczne zachowane oryginalne dokumenty z tego okresu. Udział krotoszynian w II wojnie światowej dokumentują: mundury, naszywki,naszywki, odznaki i odznaczenia żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie( II Korpus Polskiego i I Dywizji Pancernej) oraz I i II Armii Wojska Polskiego. Na uwagę zasługuję kolekcja kilkudziesięciu hełmów z okresu I i II wojny światowej. Są wśród nich m.in. hełmy z pól bitewnych Września 1939 roku oraz hełmy z powstania warszawskiego. Zbiór jest darem krotoszynianina, majora Franciszka Pukackiego - "cichociemnego" - żołnierza 27. Wołyńskiej Dywizji AK. W jednej z gablot wyeksponowano fotografie, liczne odznaczenia i inne pamiątki związane z jego postacią.

Renowacja zbiorów.

Zgromadzone eksponaty są poddawane dokłanej renowacji. Pracownik muzeum w sposób ciągły poddaje eksponaty naprawie,usuwa zanieczyszczenia,odgrzybia i niszczy np. kołatki w drewnianych przedmiotach. W muzeum znajduje się specjalne pomieszczenie, gdzie dokonuje się renowacji i przechowuje specjalne środki chemiczne i naturalne, które są do niej potrzebne.Przyglądałyśmy się tej pracy i zrozumiałyśmy, że to niezwykle trudne i żmudne zadanie.Mimo naszych dobrych chęci nie udało się nam samodzielnie zająć  jakimś eksponatem. Aby poddawać go renowacji, należy mieć uprawnienia zdobyte na specjalnym kursie. 


 

Drukuj artykuł
Renata Kaleta, Aktualizacja: 29-05-2013 19:06:37

Zbiory etnograficzne

Zbiory etnograficzne w krotoszyńskim muzeum prezentowane są w trzech salach i na korytarzu. Dużą część zbiorów dotyczy rolnictwa. W sali poświęconej temu zagadnieniu umieszczono narzędzia do uprawy roli np. drewniane radła, pługi,brony czy drapacze, zwane w okolicach Krotoszyna "kremerami". Pokazano tez haczyki, dziobaki i motyki. Zainteresowała nas obrotowa beczka do mieszania ziarna. Na ścianach powieszono kosy i sierpy oraz cepy. Obejrzałyśmy także drewniane węborki czyli wiadra do pojenia bydła, skopki i stołki do udoju mleka.W sali znajduje się także loda czyli ręczna sieczkarnia. Obok umieszczono urzadzenia z dawnej pasieki-ul skrzynkowy, blaszany podkurzacz do pszczół oraz prasę do węzy czyli plastrów wosku. Bardzo ciekawym obiektem w  muzeum jest model zagrody wiejskiej z Maciejewa w powiecie krotoszyńskim. Jest to typ zagrody z połowy XIX w.

W muzealnej ekspozycji pokazano także niektóre elementy wyposażenia izby wiejskiej  w regionie  z XIX w. Znajduje się tu komplet mebli, obrazy z haftowanymi napisami, figurki świętych czyli tzw. "święty kąt". Najstarszym obiektem jest tu malowana skrzynia posagowa na odzież. Są tu równiez garnki,straganki czyli podstawki do garnków, modździerze, młynki czy foremki do masła. Bardzo dużo jest różnorodnych koszy i skrzynek.

Nasze największe zainteresowanie wzbudził krotoszyński strój ludowy. Na ekspozycji pokazano odświętny ubiór męski i kobiecy, jaki ukształtował się w XIX w.

Strój gospodarza: czarna sukmana-wołoszka, bordowa kamizelka, czarny kapelusz, wysokie buty-kropusy, laska-lola.                                 

Strój gospodyni: czarna sznurówka zszyta ze spódnicą, czarny kaftan-spencerek,fartuch z szydełkowej koronki, tiulowa kryza i tiulowy czepiec.

Strój druhny: biała bluzka-kabotek, tiulowy kryzik, tiulowy czepeczek ozdobiony wiankiem z mirtu, haftowany fartuszek, i korale.

Wierzchnie okrycie kobiet wiejskich stanowiły chusty wełniane, jedwabne lub aksamitne. Wytwórnia takich chust znajdowała się także w Krotoszynie-fabryka tkacka"Lusar i Szych".

 Obejrzałyśmy także ekspenaty sztuki ludowej. Na wystawie znajdują się drewniane figury Chrystusa i świętych patronów np. figurę Chrystusa Frasobliwego z Salni koło Krotoszyna,rzeżbę św. Piotra z kapliczki w Świnkowie, dwie figury św. Wawrzyńca oraz figurę Matki Boskiej z ołtarzyka domowego znalezoną podczas rozbiórki starego domu w Krotoszynie.Pośrodku sali znajduje się drewniana kapliczka z XIX w. z figurą Matki Bożej Królowej Śwata dłuta krotoszyńskiego artysty ludowego-Antoniego Sędziszewskiego. Na wystawie pokazano także współczesną rzeźbę ludową np. prace Kazimierza Frąckowiaka i Ludwika Bielickiego.

W muzeum pokazano też wyposażenie dawnych warsztatów rzemieślniczych. Są tu narzędzia ciesielskie i stolarskie np. piły, cyrkle i świdry ciesielskie,kluski do kręcenia powrozów, baby kołodziejskie,kleszcze kowalskie, podkowy. Na uwagę zasługuje wystawa  narzędzi włókienniczych obrazujących kolejne etapy obróbki włókna. Są tu: międlice i cierlice do łamania zdrewniałych łodyg lnu, szczotki i grzebienie do czesania włókien, przęślica, wrzeciono i kołowrotki,motowidło i szpularz slużące do przygotowania osnowy oraz warsztat tkacki.

Uzupełnieniem tej części ekspozycji są zawieszone na ścianach belki stropowe ze starych drewnianych domów z różnych miejscowości z okolic Krotoszyna.

 

 

Drukuj artykuł
Aktualizacja: 27-05-2013 15:10:08
Sztuka w muzeum

 

Galeria posiada prace 22 artystów :

 

Antoni Olejnik (1887 – 1939)

- rzeźbiarz i malarz urodzony w Sędziszewie koło Krotoszyna. Absolwent Szkoły Zawodowej Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, studiował rzeźbę takżę na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Wiedniu.

Stanisław Wojcieszyński (1915 – 1989)

- rzeźbiarz i grafik działający we Francji, znany pod pseudonimem „Wostan”. Urodził się w Koźminie, ukończył Seminarium Nauczycielskie w Krotoszynie, studiował na wydziale grafiki w Państwowym Instytucie Sztuk Plastycznych w Poznaniu.

Henryk Straburzyński (1909 – 1983)

- malarz, twórca polichromii sakralnych. Urodzony w Kobylinie, absolwent Gimnazjum im. H. Kołłątaja w Krotoszynie. Ukończył Wydział Malarstwa Dekoracyjnego oraz Wydział Architektury Wnętrz Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu. Studiował także na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Wiktor Gosieniecki (1876 – 1956)

- malarz, rysownik. Urodzony w Strzelinie, studiował w Berlinie i Monachium. Od 1912 roku mieszkał w Poznaniu.Był współorganizatorem i pierwszym dyrektorem poznańskiej Szkoły Sztuk Zdobniczych.

Józef Kończak (1913 – 1977)

- grafik, malarz, ilustrator. Urodzony w Krotoszynie, absolwent miejscowego Seminarium Nauczycielskiego. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (studia przerwała wojna). Od 1947 roku pracował jako ilustrator w Państwowych Zakładach Wydawnictw Szkolnych, potem jako plastyk w Polskich Liniach Lotniczych LOT w Warszawie. Projektował plakaty, reklamy, znaczki. Malował portrety, pejzaże i architekturę.

Jadwiga Kalinowska (1918 – 1951)

Urodzona w Krotoszynie portrecistka krakowsko-zakopiańska. Tematy krotoszyńskie (obrazy na szkle Ratusz oraz pastele Rynek i Kościół św. Andrzeja Boboli) powstały w latach 1946 – 1947 po powrocie malarki z obozu koncentracyjnego Ravensbrück.

Ludwik Kaczyński (1902 – 1982)

- nauczyciel, krajoznawca, działacz krotoszyńskiego Oddziału PTTK, współzałożyciel krotoszyńskiego muzeum. Jego rysunki i akwarele dokumentują starą architekturę miasta.

Halina Duczmal-Pacowska (ur. 1923)

- krotoszynianka z pochodzenia, historyk nauk o Ziemi, dr geologii, malarka. Ukończyła studia geograficzne na Uniwersytecie Poznańskim pracowała naukowo w Muzeum Ziemi w Warszawie. Malarstwo studiowała prywatnie u art. Plastyka Bolesława Jóźwickiego i prof. Lucjana Jagodzińskiego. Wypracowała własny styl w malarstwie, który nazwała walgrafintem, od słów: walor, grafo, intelet. Miała kilkadziesiąt wystwa w kraju oraz pokazy prac w Paryżu i w Wiedniu. Jan Duczmal – ojciec malarki był chemikiem, wieloletnim profesorem krotoszyńskiego gimnazjum.

Leon Kurzawski (1915 – 2000)

- urodzony w Krotoszynie, absolwent miejscowego Seminarium Nauczycielskiego . Pracował jako nauczyciel wychowania plastycznego. Zajmował się malarstwem i grafiką.

Andrzej Opaliński (ur. 1952)

Urodzony w Łodzi, plastyk amator. Mieszka w Elżbietkowie koło Pogorzeli, pracował jak nauczyciel i instruktor plastyki w szkołach i domach kultury. Uprawiał malarstwo sztalugowe oraz rzeźbę w drewnie i kamieniu. Brał udział w wielu wystawach krajowych i zagranicznych. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych kolekcjonerów w Polsce i na świecie.

Władysław Kościelniak (ur. 1916)

- kaliszanin, artysta, grafik, rysownik, autor ekslibristów i plakatów, Honorowy Obywatel Miasta Kalisz. Brał udział w ponad 200 wystawach zbiorowych i indywidualnych w Polsce, Europie i Indiach. Z zamiłowania historyk, w cyklu „Wędrówki ze szkicownikiem”   i ponad 20 teczkach z rysunkami udokumentował zabytki architektury i sztuki Kalisza, ziemi kaliskiej i Wielkopolski.

Hieronim Sobkowiak (ur. 1935)

- rzeźbiarz, medalier, malarz i grafik. Urodzony w 1935 roku w Gniewowie, studiował w Instytucie Historii Sztuk Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza oraz Zakładzie Historii Grafiki i Rzemiosł Artystycznych w Poznaniu. Jego prace w zakresie medalierstwa i grafiki znajdują się w zbiorach Gabinetu Numizmatycznych oraz gabinetów Grafiki Muzeów Narodowych w Polsce i za granicą.

Kazimierz Ratajczyk  (ur. 1941)

- urodził się w 1941 roku w Obornikach Śląskich, ukończył Wydział Architektury na Politechnice Wrocławskiej (dyplom 1965), wieloletni architekt miejski w Krotoszynie.

Zofia Urbanowicz

Urodzona w Jarosławcu, artystka malarka i projektantka tkanin, zamieszkała w Kaliszu. Ukończyła studia na Wydziale Projektowania Ubioru i Tkanin w Pracowni Malarskiej ASP w Łodzi (dyplom 1974). Od 1981 roku członek Związku Polskich Artystów Plastyków. Wykładowca historii sztuki, kostiumologii i scenografii w Pomaturalnym Studium Kształcenia Animatorów Kultury w Kaliszu. Uprawia malarstwo sztalugowe i grafikę użytkową. Brała udział w wielu wystawach i plenerach w kraju i za granicą. Jej prace malarskie znajdują się muzeów, galerii oraz w zbiorach prywatnych, krajowych i zagranicznych.

Radosław Barek

- dr inż. Architekt, urodzony w Koźminie Wlkp. Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej (dyplom 1986). Jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym tej uczelni. Członek Stowarzyszenia Pastelistów Polskich, zajmuje się grafiką i malarstwem. Brał udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych, krajowych i zagranicznych.

Marek Rozpara (ur. 1947)

- urodzony w 1947 roku w Stąporkowie, absolwent Studium Nauczycielskiego na Wydziale Wychowania Plastycznego w Kaliszu. Zajmuje się rysunkiem i grafiką użytkową. W latach osiemdziesiątych publikował rysunki satyryczne w „Ziemi Kaliskiej”. Od 1997 roku jest dyrektorem Biura Wystaw Artystycznych w Kaliszu.

Jan Bartkowiak (ur. 1950)

- urodzony w 1950 roku w Zdunach, ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel w krotoszyńskich szkołach oraz instruktor plastyki w Krotoszyńskim Domu Kultury. Brał udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych.

Grzegorz Ratajczyk (ur. 1960)

- artysta, malarz i grafik. Urodzony w 1960 roku w Krotoszynie. Ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych       (obecnie ASP) w Poznaniu. W 1986 roku otrzymał stypendium im. M. Dokowicz do Francji. Pracuje jako adiunkt w pracowni malarstwa ASP w Poznaniu. Miał liczne wystawy indywidualne i zbiorowe w Polsce i na świecie.

Bolesław Grobelny (ur. 1948)

- urodzony w 1948 roku w Rębiechowie koło Kobylina. Absolwent LO w Krotoszynie i AWF w Poznaniu, pracował jako nauczyciel       w Ostrzeszowie. Plastyk amator, uprawia rysunek malarstwo, rzeźbę i grafikę. Brał udział w wielu wielkopolskich wystawach i przeglądach twórczości nieprofesjonalnej.