• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Konie

 
 
 
      Podziwiając konia galopującego przez łąki dostrzegamy piękne zwierze poruszające się z lekkością i gracją. Nie zdajemy sobie sprawy, że tym wszystkim kierują podstawowe prawa fizyki czy mechaniki.
 
 
 
 
 
Mechanika grzbietu konia
 
     Jeździec siedząc na koniu obciąża mięśnie grzbietu, które nie są przystosowane do dźwigania takiego ciężaru. Naturalnie są to mięśnie dzięki którym koń się porusza, obciążenie ich powoduje usztywnienie konia. Poprzez stosowanie różnych dosiadów powodujemy inne obciążenia grzbietu konia. Najmniej obciąża kręgosłup dosiad stiplowy, bardziej półsiad (skokowy) a najbardziej obciążający jest dosiad podstawowy ( ujeżdżeniowy). Aby grzbiet mógł uwolnić się od napięcia i zacząć swobodnie się poruszać należy pracować z koniem tak aby jego głowa i szyja była opuszczona. Najlepiej na tzw. zebraniu konia jest postawa dzięki której koń osiąga najlepsze efekty, podczas ruchu pracują zarówno mięśnie grzbietu jak i zadu dzięki czemu powiększa się wykrok jego ruchy są rozluźnione, zgrabne.
 
Postawa konia w „zebraniu”
 
     Podczas pracy w zebraniu koń przenosi swój ciężar do tyłu - jego zad obniża się poprzez ugięcie we wszystkich stawach tylnych kończyn, Siła niosąca tylnych kończyn zwiększa się. Wspomagany przez mięśnie brzucha grzbiet unosi się a za nim podstawa szyi i głowa, potylica zajmuje najwyższe położenie a pysk tworzy z podłożem możliwie kąt prosty. Sylwetka konia skraca się optycznie, a dzieje się tak dlatego, że odległość od guzów biodrowych do podstawy szyi zmniejsza się.
 
     Ugięcie tylnych kończyn w stawach ma też znaczenie amortyzacyjne. Chód konia staje się wydajniejszy, lżejszy i bardziej miękki, przez co zmniejsza się ryzyko kontuzji. Jazda na koniu zebranym jest również wygodniejsza dla jeźdźca, łatwiej mu jest dostosować się do zgrabnych, elastycznych ruchów.
 
Mechanika kopyta konia
 
      Mechanika kopyta konia polega na amortyzacji wstrząsów powstałych podczas stawiania kończyny na ziemi. Role amortyzatora pełni strzałka oraz elastyczna struktura puszki kopytowej, która pod wpływem nacisku na podłoże rozszerza się w obrębie kątów wsporowych i ścian przekątnych, przyjmując w ten sposób cześć sił działających na kopyto podczas opierania go o podłoże. Mechanika kopyta ma podstawowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania całej kończyny i aparatu ruchu konia. Nie bez przyczyny mówi się że kopyta są fundamentem każdego konia.
 
Pole widzenia konia
 
     Koń widzi inaczej niż człowiek, znacznie lepiej sprawuje się w ekstremalnych warunkach oświetleniowych, bardzo silnym świetle słonecznym oraz w mroku. Znacznie wolniej jednak adaptuje się do zmiany warunków świetlnych. W ciemności to piękne zwierzę widzi co najmniej 2 krotnie lepiej niż człowiek. Koń dostrzega wyraźnie poruszające się przedmioty, przedmioty nieruchome są dla niego trudniej zauważalne. Prawdopodobnie koń dostrzega węższą paletę barw, niż człowiek, najgorzej postrzegając kolory czerwony i niebieski. Koń dzięki rozstawieniu oczy widzi bardzo duży obszar wokół siebie. Nie widzi tylko małego obszaru znajdującego się bezpośrednio przy nim, ponizej nosa oraz w żskim obszarze bezpośrednio za nim zwanego martwym polem widzenia konia. Kąt martwego pola widzenia wynosi ok 30 stopni.
Drukuj artykuł
Aktualizacja: 02-08-2012 13:24:00