• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Pochodzenie słowa i legenda o bursztynie

I. Pochodzenie słowa

Nazwa "bursztyn" pochodzi od niemieckiego bernstein (kamień, który się pali). Ale znany był od dawna
pod różnymi nazwami:

  • JANTAR  - nazwa została przejęta od Litwinów, a ta od fenickiej nazwy jainitarżywica morska;
  • ELEKTRON  - tak nazywali go Grecy (ηλεκτρον), co znaczy świecący i błyszczący;
  • SUKCYNIT – nazwa geologiczna, pochodzi od succinum (łacińska nazwa bursztynu używana w farmacji. Succussok, żywica drzewna);
  • SOKALtakiego określenia używali Egipcjanie;
  • ANBAR – dla Arabów zapach pocieranego bursztynu kojarzył się z zapachem  ambry;
  • KARUBA – nazwę taką używali Persowie  – złoty rabuś;
  • Natomiast …..Rzymianie nazywali bursztyn LYNCURIUM, czyli mocz rysia, albowiem według legendy złocisty kamień powstał ze skamieniałego moczu tego drapieżnika.

Jak inaczej nazywano bursztyn?

Błogosławieństwo morza

Kamień zwycięstwa

Słoneczny kamień

Kamień żydowski

Morskie kadzidło

Żywica wieków

Kamień morza

Święta żywica

Złoto Północy

Co z tym bursztynem?

        Helios, grecki bóg Słońca, co dzień wyruszał swoim powozem na niebo i obwoził po nim Słońce.
Jego syn Faeton uprosił pewnego dnia ojca, by ten pozwolił mu choć raz przejechać się słonecznym rydwanem. Nieostrożny i niedoświadczony młodzieniec nie utrzymał narowistych rumaków i niebezpiecznie zbliżył się do Ziemi. Spalił afrykańską ziemię, woda wyparowała, utworzyły się ogromne pustynie,
a mieszkańcy stali się czarni. Aby powstrzymać ostateczną katastrofę Zeus strącił Faetona piorunem w rzekę Eridan. Siostry Faetona, śmiertelne nimfy Heliady, rozpaczliwie opłakiwały śmierć brata. Wtedy przejęci ich bólem bogowie zamienili je w topole, a ich łzy spływały żywicą. Zastygając stawały się bursztynem.

Drukuj artykuł
Małgorzata Urbaniak, Aktualizacja: 25-04-2013 19:58:08

Bursztyn w różnych językach świata

Drukuj artykuł
Małgorzata Urbaniak, Aktualizacja: 24-05-2013 14:16:15