• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Słońce

           

            Słońce powstało około 4,6 miliarda lat temu i niczym nie wyróżnia się od innych gwiazd. Jest takie samo, jak miliony gwiazd występujących we Wszechświecie. Leży w Ramieniu Oriona w Galaktyce Drogi Mlecznej, 26 tys. lat świetlnych od jej środka i około 26 lat świetlnych od płaszczyzny równika Galaktyki. Okrąża centrum Drogi Mlecznej z prędkością ok. 220-260 km/s w czasie ok. 226 mln lat, co daje ponad 20 obiegów w ciągu dotychczasowej historii gwiazdy.

Na pierwszy rzut oka wydaje się ciałem stałym, ale jest tylko kulą gazową złożoną w dużej mierze z wodoru (92%) i helu (7,8%). Pozostałe 0,2% to takie pierwiastki jak węgiel, azot, tlen i żelazo.

Słońce jest gwiazdą Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety oraz mniejsze ciała niebieskie. Dookoła niego powstał system planetarny. Jest najjaśniejszym obiektem na niebie i głównym źródłem energii docierającej do Ziemi. Mimo, że jest 109 razy większe od Ziemi (ma średnicę 1392500 km), zalicza się do mniejszych gwiazd. Oddalone od Ziemi o około 150 mln km (8 minut i 19 sekund świetlnych). Średnia odległość Ziemi od Słońca została przyjęta jako jednostka astronomiczna.

Na powierzchni Słońca panuje temperatura 5800K. Gwiazda wypromieniowuje z siebie energię sięgającą 400 milionów gigawatów. Energia ta wysyłana jest przez Słońce w postaci dwóch rodzajów promieniowania. Pierwszym z nich jest promieniowanie widzialne - światło białe, natomiast drugi typ promieniowania to promieniowanie niewidzialne - podczerwone i ultrafioletowe.

Chociaż najbliższa Ziemi gwiazda jest od dawna intensywnie badana, wiele dotyczących jej kwestii pozostaje jeszcze nierozstrzygniętych.

Drukuj artykuł
Jan Antczak, Aktualizacja: 30-05-2014 17:16:34

Geneza Słońca

             

(fot. ESO/F. Comeron)

            Najprawdopodobniej około 4,6 miliarda lat temu w naszej galaktyce wybuchła supernowa. Rozszerzając się z prędkością mierzoną w tys. km/s otoczka supernowej trafiła na obłok gazu, wytrąciła go z równowagi i spowodowała jego kurczenie się. Materia ta po przekroczeniu pewnej gęstości weszła w procesy grawitacyjne, zapadła się tworząc Protosłońce (są to tzw. procesy gwiazdotwórcze). Podczas kurczenia się wzrastała prędkość obrotu gwiazdy oraz temperatura wewnętrzna. Protosłońce w tym czasie świeciło jaśniej niż dziś Słońce. Nie wykorzystywało jednak ono przemian jądrowych, a czerpało energię dzięki własnemu zapadaniu się.

Cały okres powstawania Protosłońca trwał około 10 milionów lat i zakończył się, gdy jego temperatura wzrosła do poziomu umożliwiającego zapoczątkowanie reakcji jądrowych. Chwila ta jest uważana za narodziny Słońca. W ciągu owych 10 milionów lat gęstość materii, z której uformowało się Słońce wzrosła ponad miliard razy, zaś jego temperatura - milion razy. Przemiany jądrowe jakie zachodzą we wnętrzu Słońca aż do dziś, to przemiana wodoru w hel. Jednak te przemiany zachodzą bardzo wolno. Dla przykładu w ciągu 4,6 miliardów lat od narodzin Słońca jego jasność wzrosła o 33%, zaś promień o 6%.

Słońce obecnie ma promień wynoszący około 696 000 km, jest więc niemal 100 razy dłuższy niż promień Ziemi. Średnia odległość Ziemi od Słońca wynosi 150 000 000 km. Masa Słońca jest 333 000 razy większa od masy Ziemi. Wynosi ona około 1,991×1030 kg.

Drukuj artykuł
Jan Antczak, Aktualizacja: 30-05-2014 17:22:22

Budowa Słońca

       Słońce, centralne ciało naszego Układu Słonecznego zawierające 99,8% jego masy, to wielka kula rozżarzonej i ruchliwej plazmy (czyli mieszaniny elektronów i dodatnio naładowanych jonów) złożonej głównie z wodoru i helu.

Można je podzielić na trzy części:

•   jądro (serce gwiazdy)

•  otoczka

•  atmosfera (fotosfera, chromosfera, korona słoneczna)

Źródło: http://www.iwiedza.net/materialy/m016.html

 

JĄDRO

     Jądro jest to kula o promieniu 0,25 promienia Słońca, o gęstości 150 razy większej od gęstości wody i temperaturze bliskiej 13 600 000 K. Oszacowano, że zawartość wodoru w jądrze wynosi obecnie około 40%. W jądrze powstaje 95% całej energii wytwarzanej przez Słońce. Pozostałe 5% powstaje w warstwach znajdujących się bezpośrednio nad jądrem, gdyż szybkość reakcji jądrowych gwałtownie maleje wraz ze zmniejszającą się temperaturą, a ta spada z rosnącą odległością od środka Słońca.

OTOCZKA

         Ponad jądrem znajduje się warstwa zwana otoczką, której temperatura jest zbyt niska, by wydajnie zachodziły w niej reakcje termojądrowe. Energia wyprodukowana w jądrze jest transportowana przez kolejne warstwy otoczki ku powierzchni. Głębsza warstwa otoczki zwana jest warstwą promienistą.

ATMOSFERA

         Atmosfera dzieli się na fotosferę, chromosferę i koronę słoneczną.

  • FOTOSFERA - to warstwa, z której pochodzi prawie całe promieniowanie Słońca. Fotosferę czasami utożsamia się z powierzchnią Słońca. Niewielka grubość fotosfery jest odpowiedzialna także za to, że tarcza Słońca, obserwowana z Ziemi ma ostro zarysowane brzegi. Charakterystyczną cechą tej warstwy jest ziarnistość jej struktury, czyli granulacja. Na fotosferę duży wpływ ma pole magnetyczne. Duże koncentracje pola tworzą plamy słoneczne, natomiast małe koncentracje pola tworzą flokule (ciągi jasnych punktów układających się w jasną sieć). Do około 500 km nad fotosferą rozciąga się warstwa minimum temperaturowego (ok. 4000 K). Jest tam na tyle chłodno, że utworzyć mogą się bardziej skomplikowane molekuły, jak woda czy dwutlenek węgla. Podobne temperatury panują w obszarze plam słonecznych, również tam zaobserwowano wodę.                                                                                                                
  • CHROMOSFERA - za początek tej warstwy uznaje się miejsce, gdzie temperatura jest najniższa (~ 4000 K), gdyż poczynając od tego miejsca średnia temperatura ponownie rośnie z wysokością, do około 25 000 K. 
  • KORONA SŁONECZNA - tarczę słoneczną otacza korona, widoczna  tylko podczas całkowitego zaćmienia, gdy Księżyc przysłania oślepiająco jasną fotosferę. Chłodniejsze jej rejony wyglądają na tarczy słonecznej jak ciemne dziury. Z obszaru tych dziur wypływają w przestrzeń międzyplanetarną cząstki, takie jak elektrony czy protony, czyli tzw. wiatr słoneczny. Niektórym naładowanym cząsteczkom z wiatru słonecznego udaje się wedrzeć do atmosfery ziemskiej i wtedy to w okolicach biegunowych można obserwować piękne zorze polarne. Mogą one przybierać kształt łuku, promieni lub kurtyn świetlnych. Zorze występują rzadko, gdyż na Słońcu jest niewiele plam.  

 

Źródło: http://iluminaci.com/ads/zorza-polarna-norwegii

Źródło:http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Aurora_australis_20050911.jpg

 

       Na Ziemi zorze występują na wysokich szerokościach geograficznych, głównie za kołami podbiegunowymi, chociaż w sprzyjających warunkach bywają widoczne nawet w okolicach 50. równoleżnika. Zdarza się, że zorze polarne na półkuli północnej obserwowane są nawet w krajach śródziemnomorskich.

Drukuj artykuł
Jan Antczak, Aktualizacja: 30-05-2014 17:26:56

Przyszłość Słońca

        Obecnie Słońce jest  żółtym karłem. Gdy zapasy wodoru wyczerpią się, co nastąpi za mniej więcej kolejne 5 mld lat, Słońce zmieni się w czerwonego olbrzyma. Prawdopodobnie pochłonie wtedy trzy najbliższe mu planety. Jednak pewne nowsze badania podważają ten pogląd. Po kolejnym miliardzie lat odrzuci zewnętrzne warstwy i będzie zapadało się pod własnym ciężarem, przeistaczając się w białego karła. Według hipotez przez wiele miliardów lat będzie stygło, aż stanie się czarnym karłem.

Źródło:http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Cykl_%C5%BCycia_S%C5%82o%C5%84ca.svg

     Gdy Słońce przetworzy wodór w hel, wtedy zniknie ciśnienie promieniowania i na hel zaczną napierać siły grawitacyjne i wtedy, gdy temperatura osiągnie 100 mln K, to hel zacznie zamieniać się w węgiel. Gwiazdy, które mają mniej niż 0,4 masy Słońca, nie będą zdolne do zapalenia helu i wytworzenia węgla. Objętość naszej gwiazdy zwiększy się wtedy i jednocześnie ochłodzi się temperatura jej powierzchni. Słońce, które teraz znajduje się w ciągu głównym przejdzie do olbrzymów (według diagramu Hertzsprunga-Russela). W tym czasie światło słoneczne zabarwi się na czerwono, gdyż temperatura fotosfery obniży się do 3500 K. Jego średnica wzrośnie ponad stukrotnie, zaś jasność - ponad tysiąckrotnie. Merkury i Wenus zostaną pochłonięte, a Ziemia - dokładnie wysterylizowana. Oceany wyparują i cała powierzchnia naszej planety zamieni się w rozżarzoną pustynię. Na Ziemi przestanie istnieć życie. Po błysku helowym Słońce odzyska równowagę i wkroczy w trwający ponad milion lat okres „drugiej młodości”. W tej fazie ewolucji temperatura fotosfery utrzyma się na poziomie 4500 K, jasność na poziomie około 50 obecnych jasności Słońca, zaś rozmiar tarczy słonecznej będzie kilkunastokrotnie większy od dzisiejszego. W jądrze Słońca hel będzie palił się przemieniając w węgiel. Nasza gwiazda po przekształceniu helu w węgiel nie będzie w stanie zapalić węgla, ponieważ aby zapalić węgiel gwiazda musi mieć masę 3 mas Słońca. Wtedy nastąpi zakończenie życia naszej gwiazdy. 

Z tego więc wynika, że Słońce stanie się białym karłem. Będzie ono wtedy bardzo niewielkie i będzie stygnąć. Przypuszcza się, że w miarę stygnięcia materia w białym karle ulega krystalizacji i staje się on nie świecącym czarnym karłem.

ZRÓDŁO: http://almukantarat.pl/wiedza/99slonce/

Drukuj artykuł
Jan Antczak, Aktualizacja: 30-05-2014 17:38:31

Obserwacje Słońca

        Bezpośrednia obserwacja Słońca może spowodować uszkodzenie lub utratę wzroku. Nigdy nie należy patrzeć na Słońce ani gołym okiem, ani przez okulary przeciwsłoneczne. Zaleca się używanie filtrów, np. maska do spawania lub profesjonalne filtry mylarowe. Obserwacja Słońca przez przyrządy do tego niedostosowane (jak np. lornetki) prowadzić może do oparzenia i uszkodzenia siatkówki oka bez początkowych objawów bólowych.     

        Polecaną początkującym metodą obserwacji Słońca jest rzutowanie jego obrazu na ekran. Idealnie nadaje się do tego mały teleskop refrakcyjny. Wycelowując teleskop, trzeba zachować szczególną ostrożność. Nie wolno patrzeć na Słońce przez okular: należy spoglądając  zmrużonymi oczami wzdłuż tubusu, skierować instrument w stronę naszej gwiazdy. Można też ustawić teleskop we właściwej pozycji, patrząc na jego cień.

 

Źródło: Wikipedia. Wolna encyklopedia

 

Obserwując Słońce można zauważyć  między innymi takie zjawisko jak plamy słoneczne.

Plamy słoneczne, to ciemne obszary widoczne na powierzchni Słońca (fotosfera), których cechami są temperatura niższa niż temperatura otoczenia i silne pole magnetyczne. Mimo jasności (temperatura ok. 4000-5000 K) kontrast z otoczeniem o temperaturze ok. 6000 kelwinów powoduje, że plamy słoneczne wydają się mieć kolor czarny.

Mają średnicę od setek do ponad 100 tys. km oraz dostrzegalną strukturę: ciemne miejsce (tzw. obszar cienia) otoczony jest obszarem o pośredniej jasności (tzw. obszar półcienia), duże plamy słoneczne otoczone są jasnymi pierścieniami.

Pierwsze wzmianki o plamach słonecznych pochodzą z piątego wieku przed naszą erą. Chińscy obserwatorzy byli w stanie dostrzec plamy w czasie burz piaskowych.

W załączeniu fotografia plam słonecznych z obserwacji przeprowadzonych 14 maja 2014r. zamieszczona na stronie Instytutu Astronomicznego we Wrocławiu.

Źródło: http://www.astro.uni.wroc.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=73&Itemid=93

Obserwacje dokonane w tym samym dniu w Zespole Szkół Publicznych w Rozdrażewie są jakościowo podobne. Zwłaszcza grupa plam słonecznych widoczna po prawej stronie. Widzielismy też dużą centralną plamę słoneczną. W załączeniu zdjęcia z rzutowania obrazu na ekran.

Drukuj artykuł
Jan Antczak, Aktualizacja: 16-05-2014 17:12:05

Energia słoneczna

Źródło: http://www.sciaga.pl/tekst/102796-103-energia-sloneczna/obrazy/417114/

        Słońce jest źródłem energii dla wszystkich znanych istot żyjących na Ziemi. Energia  z tej gwiazdy docierająca na Ziemię w ciągu 40 minut pokryłaby całoroczne zapotrzebowanie człowieka na nią. Jest ona najbezpieczniejszym źródłem energii z dotychczas poznanych i istniejących.  Dlatego ludzie coraz częściej starają się wykorzystywać energię słoneczną. Wykorzystywanie energii słonecznej, to także ochrona środowiska. Zmniejszamy zużycie ropy naftowej i innych niekorzystnych dla środowiska źródeł energii. Tak więc Słońce jest niekonwencjonalnym źródłem energii.

Energię promieniowania słonecznego można wykorzystywać na dwa podstawowe sposoby:

•  zamieniać ją bezpośrednio w energie elektryczną w ogniwach fotowoltaicznych (konwersja         fotowoltaiczna),

•  zamieniać ją w ciepło, które z kolei może być wykorzystane np. do ogrzewania wody użytkowej lub w elektrowniach słonecznych do wytwarzanie energii elektrycznej.

Energię słoneczną w postaci bezpośredniej wykorzystuje się do produkcji energii elektrycznej przy pomocy fotoogniw - energia fotowoltaiczna, oraz do produkcji energii cieplnej. Ogniwa fotoelektryczne, wykonane są z półprzewodników na bazie krzemu. Są stosunkowo mało wydajne i bardzo kosztowne. Ich podstawową wadą jest duże zapotrzebowanie na powierzchnię instalacyjną. Energia wytwarzana przez takie ogniwa jest w tej chwili kilka razy droższa od energii wytwarzanej w konwencjonalny sposób.  ogniwa fotoelektryczne wykorzystuje się w elektrowniach słonecznych, w zegarkach i kalkulatorach, a przede wszystkim w przestrzeni kosmicznej, gdzie promieniowanie słoneczne jest dużo silniejsze.

Kolektory słoneczne

Najpopularniejszym i najtańszym urządzeniem jest obecnie kolektor słoneczny.

       

Źródło: https://www.google.pl/search?q=kolektory+słoneczne

Kolektory słoneczne to urządzenia do konwersji energii promieniowania słonecznego na ciepło lub na ciepłą wodę. Energia słoneczna docierająca do kolektorów zamieniana jest na energię cieplną nośnika ciepła, którym może być ciecz (glikol, woda) lub gaz (np. powietrze).Najpowszechniej wykorzystuję się je do podgrzewania wody użytkowej, wspomagania centralnego ogrzewania czy podgrzewanie wody basenowej.

Ze względu na lekką i szczelną konstrukcję, kolektory słoneczne nie mają ograniczeń co do miejsca montażu i mogą być montowane na dachu, ścianie budynku oraz  bezpośrednio na ziemi. Z powodu na cenę oraz prostą konstrukcję najpopularniejsze w Polsce są tzw. kolektory cieczowe płaskie. Wykonane są z wysokiej jakości materiałów co zapewnia ich długą (ponad 25 lat) i bezawaryjną pracę w naszych warunkach klimatycznych.

 


Źródło: https://www.google.pl/search?q=kolektory+słoneczne

     Systemy solarne to przede wszystkim ekonomicznie wyrażona oszczędność poprzez zmniejszenie kosztów ogrzewania, prestiż, a także ekologia dzięki wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii. Solarne podgrzewacze wody są najskuteczniejszym sposobem aby zmniejszyć emisje CO2 i stawać się niezależnym energetycznie.

Używając tego rodzaju źródeł energii oszczędza się paliwa kopalne, których ilość wciąż się zmniejsza i których używanie zanieczyszcza środowisko naturalne. Oszczędność pieniędzy i stanu środowiska to rzadkie i wyjątkowo opłacalne połączenie.

Drukuj artykuł
Jan Antczak, Aktualizacja: 30-05-2014 17:57:11

Promieniowanie słoneczne

     Promieniowanie słoneczne, to strumień fal elektromagnetycznych, który obejmuje promieniowanie podczerwone, światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe (UV).

 

 

Źródło: https://www.google.pl/search?q=promieniowanie+słoneczne+rodzaje

 

Promieniowanie ultrafioletowe znajduje się za niebieskim końcem widzialnego widma fal elektromagnetycznych i w zależności od długości fali dzieli się na promieniowanie UVA, UVB i UVC. 

Promienie UVA (promienie UV o maksymalnej długości fali) opalają skórę i mogą powodować jej przedwczesne starzenie się.

Promienie UVB mogą powodować zaczerwienienia i oparzenia skóry. Po wielu latach mogą być także jedną z przyczyn raka skóry i chorób oczu, takich jak zmętnienie soczewki (zaćma).

Promienie UVC mają najkrótszą długość fali i są najbardziej niebezpieczne. Na szczęście są one blokowane przez warstwę ozonową w stratosferze i w ogóle nie przedostają się do powierzchni Ziemi.

Źródlo: https://www.google.pl/search?q=promieniowanie+słoneczne+rodzaj

 

Promieniowanie słoneczne jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Umiejętne korzystanie ze słońca może być źródłem przyjemności i zdrowia.

Oprócz szeregu dobroczynnych efektów jakie daje promieniowanie słoneczne, takich jak: korzystny wpływ na samopoczucie i aktywność fizyczną, umożliwia syntezę witaminy D, pobudza wydzielanie wielu hormonów, powoduje jednak także szereg niekorzystnych efektów zależnych głównie od promieniowania UV. Moda na opalanie, która pojawiła się na początku lat sześćdziesiątych, spowodowała też wzrost zainteresowania możliwymi niepożądanymi efektami działania promieni słonecznych. W ostatnich latach dowiedzieliśmy się o wielu efektach działania promieni słonecznych, które widoczne są dopiero po dłuższym czasie, np. o przedwczesnym starzeniu się skóry czy stanach przednowotworowych i nowotworach skóry.                                               

Promieniowanie UV przyczynia się do:

1. Większego wytwarzania melaniny odpowiadającej za brązowy kolor skóry.
2. Wytwarzania witaminy D3, która zapobiega krzywicy.
3. Unormowania przemiany materii.
4. Większej aktywności gruczołów wytwarzających hormony.
5. Lepszego ukrwienia skóry. 
6. Efektywniejszego wykorzystania tlenu przez płuca. 

Promieniowanie słoneczne jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Umiejętne korzystanie ze Słońca może być źródłem przyjemności i zdrowia.

SOLARIUM

     Dążenie wielu ludzi, a w szczególności kobiet do posiadania pięknej opalenizny nie zważając na zdrowie spowodowało rozkwit korzystania ze "sztucznego Słońca" - solarium. Każdy wie, że skóra opala się pod wpływem światła słonecznego naturalnego i sztucznego emitującego promieniowanie UV. 

 

 

Solarium to punkt usługowy udostępniający odpłatnie urządzenia do opalania się za pomocą promieni ultrafioletowych UV. Jest to urządzenie elektryczne, zbudowane z lamp UV, które emitują dawkę promieniowania podobną do tej jaką wytwarza Słońce (głównie UVA i UVB oraz światło widzialne).Po kilku seansach pozwala uzyskać opaleniznę, która jest reakcją ochronną skóry na promieniowanie. Zwykle czas opalania na solarium wynosi od kilku do kilkunastu minut i zależy od indywidualnych predyspozycji użytkownika (m. in. od fototypu skóry). Opalenizna uzyskana na solarium stała się modna pod koniec XX wieku.

Solarium pomaga przy: chorobach górnych dróg oddechowych, długo gojących się ranach, trądziku pospolitym, owrzodzeniach skóry, łuszczycy, stanach rekonwalescencji. 

Solarium nie jest wskazane przy: chorobach serca, popękanych i rozszerzonych naczyniach krwionośnych, zaburzeniach hormonalnych (zaburzenia tarczycy), leczeniu się środkami hormonalnymi, ciąży, trądziku różowatym, skłonności do przebarwień skóry, w czasie zażywania antybiotyków, przy nowotworach złośliwych, cukrzycy, padaczce, gruźlicy.

    Przemysł związany z solarium wymknął się spod kontroli i istnieje wiele salonów, które świadczą usługi niebezpieczne dla zdrowia. Dla młodych ludzi oznacza to ryzyko zachorowania na czerniaka - najczęściej spotykaną wśród młodych ludzi śmiertelną odmianę raka skóry. W przeszłości choroba ta dotyka głównie osoby powyżej 75. roku życia. Dziś na tę chorobę zapadają przeważnie osoby między 15 a 30 rokiem życia.

   

Źródło: https://www.google.pl/search?q=solarium+zdjęcia&es_sm=93&tbm=isch&imgil

       Kontakt ze Słońcem, czy to tym naturalnym, czy też w solarium nie tylko jest zdrowy ale i niezbędny do życia na Ziemi. Oczywiście świat mógłby istnieć bez salonów solaryjnych, warunkiem zdrowego życia byłoby jednak regularne korzystanie z naturalnego Słońca, którego niestety w naszym klimacie nie mamy za wiele, poza wyjątkowymi miesiącami letnimi. 

Drukuj artykuł
Jan Antczak, Aktualizacja: 30-05-2014 18:11:35